Sam Gopal (also called Sam Gopal's Dream) is an underground British Psychedelic rock band.
The band is named after its founder, Sam Gopal, born in Malaysia. From the age of seven, he played tabla, a northern Indian percussion that replaced drums in the band.
On 28 April 1967, the band performed at The 14 Hour Technicolor Dream, a UK Underground event organised by the International Times at Alexandra Palace. The line-up was Sam Gopal on Tabla,Mick Hutchinson on guitar, and Peter Sears on bass guitar and organ. Other performing bands included Pink Floyd, The Pretty Things, Savoy Brown, The Crazy World of Arthur Brown, Soft Machine and The Move. Sam Gopal Dream played at the UFO Club. The Electric Garden in Covent Garden (later to become Middle Earth), The Roundhouse and Happening 44. They later played the Christmas on Earth Show at Olympia in London with Traffic, Jimi Hendrix and Pink Floyd. Jimi Hendrix later sat in with the original Sam Gopal Dream at London's Speakeasy Club.
After the original band broke up in 1968, Sam formed a new line-up which included vocalist Lemmy. He was a singer-guitarist with Sam Gopal, before becoming the bassist of Hawkwind and, in 1975, the founder, singer and bassist of Motorhead.
Sam Gopal's album Escalator was recorded in 1968 and released in 1969.
Gong
Opgericht eind jaren 60 van de 20e eeuw. Er is geen definitieve
bezetting te geven van deze band, het was meer een muzikantencollectief.
Gong is genoemd naar het lievelingsmuziekinstrument gong van Daevid
Allen.
Hetzelfde geldt voor de muziekstijl, deze verschoof in de loop van de
jaren van psychedelische rock, spacerock, Canterbury naar jazzrock en
weer terug. De muziek van Gong viel met name op door haar kakofonische
karakter, een volstrekt onnavolgbare collage van eenvoudige melodietjes,
met ingewikkelde jazzritmes. De keyboards moesten een ruimtesfeer
scheppen waarin de psychedelische muziek met haar karikaturale teksten
een plek kreeg. Essentieel voor de muziek van Gong was het ontstaan: de
muziek moest “groeien”, in het samenwerken van de groep. Er waren geen
van tevoren samengesteld composities, maar ieder droeg zijn deel bij. De
Gong mythologie zoals deze neergezet is met de Radio Gnome trilogie
bleef ook terugkomen in het solowerk van Allen, en in het werk van bands
waarin hij speelde zoals Euterpe en Planet Gong.
Begin
Als algemeen begin van de band wordt beschouwd het tijdstip waarop
Daevid Allen Soft Machine moet verlaten. Soft Machine bestaat dan uit
Daevid Allen, Kevin Ayers en Robert Wyatt. Allen mag na een tournee in
Frankrijk, Engeland niet meer in. Hij vestigt zich in Parijs en probeert
met musiceren geld te verdienen. Daardoor komt hij in aanraking met
zielsverwanten die in Frankrijk verblijven of wonen. Als eersten dienen
zich aan: Gilli Smyth (dichteres en hoogleraar aan de Sorbonne), Didier
Malherbe (sax), Ziska Baun en Loren Standlee (fluit). Ze treden op in Le
Vieille Grille in Parijs. Ze begeleiden soms ook, b.v. Don Cherry en
zelfs Yoko Ono.
Ook de Franse politie zit nu achter Allen aan aangezien hij zich heeft
gemengd in de studentenopstand van 1968 in Parijs; de politie ziet in
hem een opruier en iemand met te revolutionaire ideeën. Allen en Smyth
zijn vastgelegd tijdens demonstraties en worden beschuldigd van
"culturele agitatie". Allen en Smyth vluchten daarop naar Majorca,
Spanje . Allen, Smyth en Malherbe blijven echter optreden en worden
ontdekt door Jerome Laperrousaz. Hij heeft muziek nodig voor zijn
documentairefilm Continental Circus en geeft deze combinatie een inkomen
om de muziek op te nemen. Ook Jean Karokos (baas van het obscure
BYG-label) stopt geld in de band. Gong is nu een feit. De start is een
9-mans band met Allen, Smyth, Malherbe, Tasmin Smyth, Rachid Houari,
Earl Freeman, Burton Green, Barre Phillips en Christian Tritsch. Musici
komen en gaan. Naast Gong is Allen nog bezig met een solocarrière; hij
neemt Banana Moon op.
Album:
* Continental Circus
Gong I
De eerste wat stabiele bezetting dient zich aan als het album Camembert
Electrique wordt opgenomen. Allen, Smyth, Malherbe, Tritsch en Pip Pyle
(later Laurie Allen) nemen het album op in een tijd dat Kevin Ayers soms
ook deel uit maakt van de band. In 1972 stapt Allen plotseling uit de
band; hij wil serieuzere muziek maken en de groep valt uiteen. De leden
gaan ieder hun weg.
Albums:
* Magick Brother, Mystic Sister;
* Camembert Electrique; deze krijgt de prijs van een single (49 pence) om de verkoop te stimuleren; het helpt niet echt;
* Camembert Eclectique.
Gong II
Gong, Hyde Park, London, 1974
Allen kan het toch niet laten als het net opgerichte platenlabel Virgin
hem benadert om Gong weer op te starten. Als gitarist komt Steve Hillage
de groep versterken. Gong staat dan nog onder contract bij Byg Records,
maar de platenfirma en zijn directeur zijn nergens te vinden.
Uiteindelijk zet Virgin door en ontstaat een band met Allen, Smyth,
Hillage, Tim Blake (toetsen), Francis Moze (basgitaar). Door het
toetreden van Hillage komt er meer structuur in de muziek. De totale
anarchie van Allen en Smyth verdwijnt wat naar de achtergrond. Maar ook
gedurende deze tijd is het een komen en gaan van musici. Tim Blake zit
dan weer wel, dan weer niet in de band. Na verloop van tijd stapt Moze
uit de band en stapt Mike Howlett in. Er komt opnieuw een breuk; Allen
en Smyth stappen op. In deze tijd komt men met Planet Gong, een ideale
wereld. De musici krijgen artiestennamen. In de drie komende albums werd
de Gong mythologie uitgewerkt, een absurde serie verhalen rond de held
Zero the Hero, een "pot-head Pixie", een vertegenwoordiger van een
buitenaardse beschaving die in theekopjes vloog.
Album:
* Flying Teapot; Radio Gnome I
Paragong
Zonder Allen en Smyth toert een versie door Europa, die zich Paragong
noemt. Musici zijn Blake, Hillage, Howlett, Malherbe en Pierre Moerlen.
Ze spelen allerlei muziek, waaronder muziek van Kevin Ayers. Hillage en
Moerlen profileren zich steeds meer als leiders van de band. Miquette
Giraudy, de vriendin van Hillage treedt ook toe tot de band.
Album:
* Paragong Live 1973
Gong III
Allen en Smyth verzoenen zich weer met de andere leden en in die
combinatie komen twee albums uit. Verschillen van mening over alles en
nog wat blijven. Allen probeert de drugs totaal af te zweren, terwijl
andere (jongere) leden er stevig op los experimenteren. Tijdens een
optreden in Cheltenham wordt Allen van het podium geweerd en hij vindt
het dan genoeg. Juist dan pikt de Franse Omroep de muziek op van
Continental Circus en wordt de groep populair.
Albums:
* Angel’s Egg;Radio Gnome II;
* You; Radio Gnome III
* Gong Live Etc;
* Pre-Modernist Wireless
* Live au Bataclan 73
* Live at Sheffield 74
Tot nu toe bestaat de muziek voornamelijk uit psychedelische muziek met een vleugje spacerock.
Laurie Allen wordt opgepakt wegens drugsbezit en Pierre Moerlen komt in
de band; Hij stapt weer op en wordt tijdelijk vervangen door Bill
Bruford; echter na korte tijd komt Moerlen weer terug.
Gong IV
Nu (1975) de band totaal op zijn gat ligt, treden Moerlen en Hillage
naar voren als degenen die de band willen voortzetten en leiden. Als
begin van deze serie kan gezien worden een tournee eind 1975 in
Engeland, met in het voorprogramma ook zo’n onduidelijke band:
Clearlight. Men begint in 1976 met de opnamen van Shamal, maar speelt
vooraf tijdens die tournee de nummers alvast door. Tijdens de tournee
worden ook nummers gespeeld van de eerste soloplaat van Hillage: Fish
Rising. Als producer voor Shamal wordt Nick Mason van Pink Floyd
aangetrokken; die heeft dan net contact binnen de jazzrockwereld, onder
anderen met Carla Bley. De muziek gaat nu richting jazzrock en
Canterbury. Hillage verlaat de groep als Shamal zijn definitieve vorm
krijgt en Moerlen krijgt het nu helemaal voor het zeggen. Deze versie
van Gong kan gezien worden als een voorloper van Pierre Moerlen's Gong.
Albums:
* Live in Sherwood Forest 1975
* Shamal;
* Gazeuse! (Expresso in de Verenigde Staten);
* Expresso II
Na Expresso II vindt de naamswijziging naar Pierre Moerlen’s Gong plaats.
Reünie
In 1977 vindt een reünieconcert plaats, waarvan opnamen verschijnen.
Album:
* Gong Est Mort, Vive Gong!
Gong na de jaren zeventig
Hoe nu verder? Smyth vormde haar eigen band: Mother Gong, de naam wordt
afgeleid van de elpee Mother die Smyth gemaakt had. Smyth en Allen
hadden hun relatie verbroken, maar in de muziek werd nog wel
samengewerkt, Allen heeft geholpen met de opzet van het album. Men maakt
muziek met ex-leden van Hawkwind, Harry Williamson en Dave Anderson.
Allen zelf gaat op de solotoer, en vormt later Planet Gong, waarmee hij
aansloot bij de nieuwe golf in de muziek, de new wave. Wanneer Allen in
1978 naar New York vertrekt, houdt Planet Gong op te bestaan, in New
York wordt nog wel een nieuwe telg geboren, New York Gong. Begin jaren
80 trekt Allen zich voor een tijdje terug in zijn vaderland, pas in 1988
komt hij weer naar Europa. Met Malherbe zet hij Gong Maison op, een
nieuwe telg waarin de invloeden van de house muziek herkenbaar zijn. In
1992 zetten Allen en Malherbe Gong opnieuw op, in eerste instantie onder
de naam Gong Maison. Na het toetreden van de drummer van het eerste
uur, Pip Pyle, werd de groep omgedoopt en kreeg de originele naam terug:
Gong. In deze formatie werd een album uitgebracht met als titel
Shapeshifter. Het album kreeg vervolgens de ondertitel Radio Gnome deel
4. In 2000 volgde dan een 5e deel: Zero to Infinity, met in de line-up
weer Smyth en basgitarist Mike Howlett.
2009
Gong leidde al jaren een sluimerend bestaan, men moest het hebben van
zogenaamde Gong-dagen, waar dan diverse leden van de band ad hoc bij
elkaar kwamen. In 2009 verscheen echter uit het niets het album 2032. De titel heeft betrekking op de ontdekking van de planeet Gong in 2032, aldus het vervolgverhaal van Daevid Allen binnen de grote
Gong-familie. In het begin van de loopbaan van de band verscheen een
aantal albums die over het zelfde onderwerp ging zoals Flying Teapot en Angel's Egg en You. De hoofdpersoon in die tijd Zero the Hero is ook terug, het hoesontwerp (van Allen) is een 0 met ornamenten.
De popmuziek heeft zich in die bijna veertig jaar, Flying Teapot verscheen in 1973,
op allerlei gebied ontwikkeld. Dat is echter niet af te horen aan dit
album; het is uitgevoerd in de toenmalige stijl van de band. Die stijl
is anno 2010 net zo makkelijk/moeilijk te omschrijven als toen. De basis
werd gelegd met progressieve rock, psychedelische rock en spacerock, maar Gong gaf daar een bijzondere draai aan. Zeer herkenbaar is het gitaargeluid van Hillage; het is alsof de tijd van zijn soloalbums is teruggehaald. Opnamen vonden plaats in de A-Wavestudio te Londen; andere in de 2 kHz Studio aldaar. Allen nam nog wat zaken op in Australie.
Het album werd volgespeeld door (ex-)leden van de band.
Daevid Allen - stem, gitaar
Steve Hillage - gitaar
Gilli Smyth– stem, ruimtegefluister
Miquette Giraudy – synthezisers
Mike Howlett - basgitaar
Chris Taylor – slagwerk
Theo Travis – saxofoon en dwarsfluit
met
Didier Makherbe – duduk (3,13), saxofoon (8) en dwarsfluit (11)
Riding in this car on the ~~ highway of love
Simply Looking for a place to dance the night
She smiled at me and said: "Which way do you wanna go now?"
I said: "It could be this way... It could be that"
"Come in to my room"
"You can dance with my tune"
"You can dance with my body"
"You can dance with my love"
"You can dance in these arms"
"You can dance with my life"
"You can dance with each rhythm above you"
She said...
"S—lo quiero tu amor" (I just want your love)
"S—lo amantes saben como vivi" (Only lovers know how I lived)
"Completamente libre" (Completely free)
"Bailando entre sue–os enamorados" (Dancing between loved dreams)
"Pensando en esse amor se puede so–ar" (Thinking of that love, one can dream)
"Revivir, revivir" (To relive,to relive)
"Ven conmigo esta noche" (Come with me tonight)
"A bailar, a bailar" (To dance... to dance...)
"Ven a bailar..." (Come to dance...)
"Come dance with me" she said
So we went into the rhythm of piano conversation
And in the corner was this man singing to his friends
She took me by the hand...
Said "This is the way... this is the way to paradise!"
"Just dance with me... I'll bring you higher... higher..."
"To be true, to be right..."
"This is the play... the place you love..."
"the is the drama within you... they call it Midnight Dancing"
A 1970s American band, who formed at Bucknell University in Lewisburg,
PA. They released three albums, the first of which being a trippy folk
rock endeavour. Their second release was more jazz rock and fusion
influenced and their third was a live album.
